ลูกศิษย์สำนักต่าง ๆ เจอกับดัก: ร่องรอยอสรพิษปรากฏที่หุบเขาคนโฉด!
หลังจากศึกประลองยุทธ์ที่ทะเลตงไห่ ยุทธภพตงง้วนดูราวกับกำลังมีใครบางคนวางแผนการอันชั่วร้ายครั้งใหญ่ ประมุขยุทธภพหลินเทียนหนานได้ส่งเหล่าศิษย์ออกไปตรวจสอบหลายครั้ง แต่ก็ไม่พบเบาะแสใด ๆ
กระทั่งวันหนึ่ง ในขณะที่เจ้ากำลังท่องยุทธจักรตามปกติ กลับพบเห็นศิษย์ในสำนักถูกลอบโจมตีโดยบุคคลปริศนา หลังจากสืบหาความจริง จึงได้รู้ว่าช่วงนี้เหล่าศิษย์จากสำนักต่าง ๆ ในตงง้วนต่างถูกซุ่มโจมตีอยู่บ่อยครั้ง ซึ่งชัดเจนว่าเรื่องทั้งหมดนี้จะต้องเป็นแผนการของใครบางคนอย่างแน่นอน!
ความจริงที่ถูกเปิดเผย
เจ้าจึงเร่งเดินทางไปยัง หมู่บ้านหยานหยู เพื่อรายงานเรื่องที่เกิดขึ้นแก่หลินเทียนหนาน แต่ขณะที่เข้าถึงตัวเขา ก็มีคนหนึ่งเข้ามารายงานเรื่องสำคัญแก่ประมุขยุทธภพพอดี หลินเทียนหนานสั่งให้เขานำจดหมายมาให้ แต่แล้วคนผู้นี้กลับชักมีดสั้นออกมาหมายจะแทงเขาอย่างอุกอาจ ไม่เพียงเท่านั้น ยังซัดอาวุธลับเข้าใส่ผู้เฒ่าเก้าวังอีกหลายดอก
หลินเทียนหนานใช้ฝีมือเข้าปราบนักฆ่าผู้นั้นจนอยู่หมัด ขณะที่ผู้เฒ่าเก้าวังเพียงแค่สะบัดแขนเสื้อ อาวุธลับทั้งหมดก็ร่วงลงสู่พื้นอย่างหมดจด ไร้ร่องรอยบาดแผลใด ๆ
หลินเทียนหนานไต่สวนนักฆ่าอย่างเคร่งขรึม: “เจ้าเป็นใคร? เหตุใดจึงคิดลอบทำร้ายข้า?”
แม้ถูกจับได้ แต่นักฆ่าผู้นั้นกลับทำหน้าเหี้ยมโหดและกล่าวด้วยน้ำเสียงดุดัน: “หึ! ถ้าไม่ใช่เพราะแผนชั่วของพวกเจ้าเมื่อก่อน วังมารห้าธาตุ ของเรามีหรือจะพ่ายแพ้เช่นนี้?!”
หลินเทียนหนานตกใจอย่างมาก: “วังมารห้าธาตุ! เป็นพวกเศษเสี้ยนจากยุทธภพต่างแดนจริง ๆ ด้วย! เรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้นในยุทธภพช่วงนี้คงเป็นฝีมือของพวกเจ้านี่เองสินะ!”
“หึ! เมื่อถึงวันที่วังมารห้าธาตุของเราได้รวมตัวกับผู้มีอุดมการณ์เดียวกัน วันนั้นจะต้องเป็นวันที่ยุทธภพตงง้วนของพวกเจ้าต้องนองเลือดอย่างแน่นอน!”
เมื่อกล่าวจบ นักฆ่าก็กัดยาพิษที่ซ่อนอยู่ในปาก กระอักเลือดออกมาแล้วสิ้นใจลงในที่สุด
ความตึงเครียด ณ หุบเขาคนโฉด
หลินเทียนหนานและผู้เฒ่าเก้าวังต่างคาดการณ์ตรงกันว่า ยุทธภพต่างแดนจะต้องหมายตา หุบเขาคนโฉด เป็นจุดยุทธศาสตร์แห่งแรกในการบุกยึด ด้วยเหตุนี้ ผู้เฒ่าเก้าวังจึงรีบเดินทางไปยังหุบเขาคนโฉดก่อน ในขณะที่หลินเทียนหนานรับหน้าที่ระดมพลเหล่าชาวยุทธตงง้วนและเดินทางตามไปสมทบภายหลัง
เมื่อมาถึงหุบเขาคนโฉด พวกเขาก็พบว่าชาวยุทธภพต่างแดนได้เริ่มการจู่โจมแล้ว ผู้เฒ่าเก้าวังเกรงว่ากำลังพลของฝ่ายตงง้วนจะต้านทานไม่ไหว จึงวานให้เจ้ารวบรวมอาวุธนานาชนิดมาส่งมอบและแจกจ่ายให้กับชาวยุทธตงง้วนที่อยู่ในหุบเขาคนโฉดทุกคน
ทว่า...หลังจากรวบรวมอาวุธได้ไม่นาน ชาวยุทธภพต่างแดนที่เข้ายึดครองหุบเขาคนโฉดอยู่ก่อน แล้วก็เปิดฉากโจมตีในทันที และทำการจับกุมชาวยุทธตงง้วนที่อยู่ในหุบเขาทั้งหมด ผู้เฒ่าเก้าวังจึงประกาศก้องด้วยความเด็ดเดี่ยวว่า "เหล่าจอมยุทธ์ตงง้วนจงสู้ให้สุดกำลัง! ฝ่ายธรรมะแห่งยุทธภพจะยอมให้คนชั่วจากต่างแดนมารุกรานมิได้!"
แต่ทว่า กำลังพลของชาวยุทธตงง้วนที่รวมตัวกันในหุบเขาคนโฉดมีน้อยกว่าศัตรูอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาเริ่มเสียเปรียบและล้มตายเป็นจำนวนมาก และในตอนนั้นเองผู้นำของยุทธภพต่างแดนก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมหน้า ได้แก่ จัวเป่ย, ผู้อาวุโสฮั่วตี้, ผู้อาวุโสฉือเชวีย และยังมี เอี้ยนซวงสิง รวมอยู่ด้วย!
ความจริงเบื้องหลังหยกเหอซื่อปี้
หลังจากการต่อสู้และสนทนากันอยู่พักหนึ่ง จัวเป่ยก็เผยความจริงว่า เรื่องราวของหยกเหอซื่อปี้, อันยั่วซู่ และซูหงหง ล้วนเป็นแผนการที่วางไว้เพื่อปูทางให้ วังมารห้าธาตุ เข้ามารุกรานตงง้วนอย่างเต็มตัว แต่น่าเสียดายที่แผนการอันซับซ้อนนี้กลับล่มลง เพราะหมิงสือเยี่ย ประมุขพรรคมารตัดสินใจเข้าร่วมมือกับฝ่ายยุทธภพตงง้วน
เมื่อความจริงทั้งหมดถูกเปิดเผยมาถึงขั้นนี้ ย่อมชัดเจนแล้วว่ายุทธภพตงง้วนกับยุทธภพต่างแดนต่างอยู่คนละขั้ว ศึกแห่ง หุบเขาคนโฉด จึงไม่อาจหลีกเลี่ยงได้อีกต่อไป!
ในยามที่เมฆดำปกคลุมทั่วผืนฟ้า และเสียงกลองศึกดังกึกก้อง นั่นคือสัญญาณ... ว่าสงครามครั้งยิ่งใหญ่ได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว!
